Life story 1: Tα πάχη μου τα κάλλη μου

Τώρα εσύ είδες τον τίτλο και πριν ακόμα μπεις να διαβάσεις έλεγες από μέσα σου «Άσε μας ρε Νίκη κι εσύ!»

Έχεις δίκιο! Κι εγώ αυτό θα έλεγα στη θέση σου!

Δεν είναι αυτό που νομίζεις όμως! (χαχαχα)

Ο βασικός λόγος που γίνεται αυτό το άρθρο είναι για να μοιραστώ μαζί σου μία δική μου ιστορία που με απασχόλησε αρκετά χρόνια. Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί έπρεπε να αναφερθώ στο θέμα της υγείας μιας και το μελετήσατε πολύ!
Θα μπορούσε ο τίτλος του άρθρου να είναι «10 χρόνια καυγάς με το σώμα μου».
Μια φορα κι έναν καιρό, τότε που ήμουν 16 (το 2008 δηλαδή), κυριαρχούσε γύρω μου η πεποίθηση ότι εν όψη των πανελληνίων εξετάσεων τα παιδια παχαίνουν. Λίγο το άγχος, λίγο η καθηστική ζωή, λίγο οι κρεπάλες για εκτόνωση, μου έλεγαν τέλος πάντων ότι παχαίνουν!
Παίρνω την απόφαση ότι γι’αυτόν το χρόνο (μιας και δε μου έφτανε το άγχος των εξετάσεων) θα φροντίσω να μην παχύνω. Προσέχω τι τρώω και κάνω γυμναστική.
 ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι μεσολαβούν κάτι δαιμονισμένες ημέρες με τόνους σοκολάτας κ αλκοόλ καθότι κάπου εκεί στηρίζοταν η άλλη (τρομερή) πεποίθηση ότι αυτά τα 2 βοηθάνε στην πίεση και την ενέργεια. Τα καταφέρνω όμως! Τελειώνω το σχολείο το 2009 πιο αδύνατη και με φουλ αυτοπεποίθηση για το σώμα μου.
 Έρχεται λοιπόν το άγχος του να γίνω ανεξάρτητη. Βουρ με το που κλείνω τα 18 να πιάσω δουλειά…
…δουλειά σε μπαρ…
…αλκοόλ…
…μεταμεσονύκτιο φαγητό…
… πίεση για την καινούρια ζωή/αρχή…
Τσουπ με βρίσκει το 2010 με ένα 5κιλο πάνω! Σιγά 5 κιλά δεν είναι τίποτα!
Συνεχίζουμε και μου καρφώνεται η ιδέα να πάω Εράσμους! Το 2011 λοιπόν με βρίσκει να κάνω 2 δουλειές για να μαζέψω χρήματα + 1 πρακτική(διότι ήμουν και λίγο φοιτήτρια). Τα καταφέρνω όμως να φύγω! Σκασμένη μεν, πολύ περήφανη κι ενθουσιασμένη δε. Με βρίσκει το εράσμους το 2012 με 3 νέα κιλά πάνω μου. Βλέπεις λίγο η πίεση, λίγο η κούραση, λίγο η αϋπνία… Όλα οδηγούσαν στο φαγητό για δύναμη κι ενέργεια. ΚΑΚΟ και ΓΡΗΓΟΡΟ φαγητό(ξερεις τι εννοώ ακριβώς).
 Α! Δε σου είπα πού έφυγα για έρασμους!
Ισπανία!
Όοοοοχι απλά Ισπανία!
Γρανάδα!
Πήγα στην πόλη που με 10€ έχεις μεθύσει κι έχεις σκάσει στο φαγητό.(ναι σου προτείνω να πας – αυτό είναι άλλο άρθρο όμως!).

Μάντεψε! Τα έκανα και τα 2! ΠΟΛΥ!

Στους 3 μήνες που λείπω πετυχαίνω προσωπικό ρεκόρ! 15 κιλά πάνω! Βεεεεέβαια! Η ζυγαριά τρελάθηκε. Εγώ δεν έμπαινα σε κανένα ρούχο μου κι αδιαφορούσα παντελώς! Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν το επόμενο tapas και το επόμενο tinto de verano… (εσύ που έχεις πάει με νιώθεις).

Ώσπου οι 3 μήνες έγιναν 5. Και ξαφνικά η επιστροφή στην Ελλάδα ήταν πολύυυυυ κοντά!

Shit! Που πας μικρή μπουλούκα να γυρίσεις πίσω στη χώρα που δεν περνάει τίποτα ασχολίαστο? Καλά τη γλύτωνες τόσο καιρό στην πόλη της ελευθερίας… πίσω στο Ελλάδα δεν πάει έτσι το παιχνίδι! Ούτε δουλειά δε θα βρίσκεις! (Αυτά τα ωραία σκεφτόμουν)
Κι εκεί αρχίζει η ΤΡΕΛΑ. 3 φορές χημική δίαιτα για να πετύχω να χάσω 7 κιλά. 3 φορές σε 1,5 μήνα για να κρατήσω τελικά τα 3.
Γυρνάω Ελλάδα παθαίνω κατάθλιψη μετά από 6 μήνες στον παράδεισο και με βρίσκει το 2013 στα ίδια…
Για να δω αν είσαι καλός στα μαθηματικά? Ναι! Είμαι ακόμα πάνω από 10 κιλά σε σχέση με τα φυσιολογικά μου και παίρνω ΠΑΛΙ απόφαση να αδυνατίσω. Έλα όμως που αυτή τη φορά η πείνα, πείνα και η ζυγαριά στα ίδια.
Πάω σε διατροφολόγο… Αφού ο άνθρωπος σοκάρεται με τον κάκιστο μεταβολισμό μου(που προφανώς εγώ είχα ριμάξει) με μαθαίνει να ΑΚΟΥΩ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ! Συγκεκριμένα μου λέει το εξής μαγικό:
«Κάθε φορά που τρως θα καταγραφείς πώς νιώθεις μετά το φαγητό σε ένα ημερολόγιο».
Ανακαλύπτουμε κάπως έτσι ότι έχω δυσανεξία σε διάφορες τροφές και μεταβολισμό 40άρας. Προς μεγάλη μου «χαρά» μου λέει ότι είναι πιο δύσκολο να χάσω 5 κιλά απ’ότι θα μου ήταν να χάσω 20!
Κλείνουμε τη συνεργασία μας με το διατροφολόγο στα 4 κιλα! Άγιος άνθρωπος! ΟΥΑΟΥ! Νιώθω θέα! Μπορώ να πάω τώρα σεζόν σε In νησί της χώρας μας. Πάμε Σκιάθο να ξεπατωθούμε στη δουλειά, να φάμε μπούλινγκ γιατί δεν είμαστε πετσί και κόκαλο και να πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαι η καλύτερη στη δουλειά μου! (όπου πληθυντικός εννοώ εμένα και τη «φίλη μου»- το κορμί μου).
Bingo! Υπερκόπωση νο2 καλωσόρισες! Πίσω λοιπόν με τα μπογαλάκια σου στην Θεσσαλονίκη. Και φυσικά πάρε κατευθείαν μέσα σε 1 εβδομάδα τα 3 κιλά που είχες χάσει όσο προσπαθούσες να αποδείξεις πόσο καλή σερβιτόρα είσαι!
Καταλαβαίνεις ότι κάπου εδώ οι αυξομειώσεις καταντάνε κουραστικες και η αυτοπεποίθηση παθαίνει εγκεφαλικά. Μαζί με τα εγκεφαλικά της αυτοπεποίθησης αρχίζουν να χτυπάνε τα καμπανάκια ότι όλα αυτά τα τσαλίμια με τα κιλά πρέπει να έχουν να κάνουν με κάτι μεγαλύτερο!
Βρε μπας και πρέπει να αλλάξω κάτι… ΡΙΖΙΚΑ?
Θα σε αφήσω λοιπόν στα μισά…
…στα τέλη του 2013 αρχες του 2014 τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν!Εκεί ξεκινάει η μαγεία και η ΥΓΕΙΑ – σε όλα τα επίπεδα!
Σε αφήνω όμως με την απορία και θα επιστρέψω την άλλη Δευτέρα με το υπόλοιπο life story – τα πάχη μου τα κάλλη μου!
Στο 2ο λοιπόν κομμάτι θα καταλάβεις γιατί αυτό είναι ένα άρθρο που αφορά την υγεία, γιατί αφορά εσένα όσο κι εμένα αλλά και γιατί αποφάσισα να εκτεθώ τόσο (νιώθω τέρμα άβολα), δίνοντας σου μια τόσο προσωπική μου ιστορία!
Μέχρι τότε λοιπόν, ξέρεις τι έχεις να κάνεις… Άσε μου τις σκέψεις σου εδώ! Βοήθησε με να προσανατολίσω τις δικές μου σκέψεις με το feedback σου! Δώσε μου ενέργεια να ολοκληρώσω αυτό το ΤΟΣΟ ΑΒΟΛΟ άρθρο!
Advertisements

5 thoughts on “Life story 1: Tα πάχη μου τα κάλλη μου

  1. Νομίζω πως, με εξαίρεση τους “τυχερούς” ανθρώπους που λόγω θυρεοειδή καταφέρνουν να τρώνε και να μην παχαίνουν , όλοι οι υπόλοιποι “στερούμαστε” για να μην “στερούμαστε”!!!
    Θέλω να πω πως, ή θα στερηθούμε την υγεία μας (παθολογική και ψυχολογική) και φυσικά την εμφάνιση μας ή θα “στερηθούμε” την ποσότητα και κάποιες κολασμένες τρωφές.
    Δεν υπάρχουν μυστικά ματζούνια για αδυνάτισμα.
    Υπάρχει η καλή επικοινωνία με το σώμα μας και αυτά που χρειάζεται για να είναι υγιές!!!
    Υπάρχει η “στέρηση” (εντός εισαγωγικών) αυτού που η λαιμαργία επιβάλλει να προσκυνήσουμε!!!
    Και φυσικά υπάρχει ΚΑΙ η άθληση που και ευεξία μας προσφέρει και εκτόνωση αποτελεί και την σωματική μας υγεία ενισχύει!!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Τωρα εγώ θα μιλούσα αλλά το καβγά με το κορμί μου τον έχω ξεκινήσει εδω και 1,5 χρόνο……ως γνωστό ( σε εσάς τους δικούς μου ανθρώπους ) ετρωγα πάντα όσο ήθελα, όταν ήθελα αλλά παντα ευλογημένη με ένα καλό μεταβολισμό ( γιατι η γυμναστική που έκανα ποτέ δεν ήταν εντατική) ήμουν εκεί που ήθελα: Κοιτάω βιτρίνα , μου αρεσεί , μπάινω και πάιρνω …….. Πέρασα δύο εγκυμοσύνες με κρεπάλες και 30αρια κιλών να περναν από πάνω μου και κατέληγα να είμαι στα κιλά μου ( πάνω – κάτω ) χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
    Μπαίνοντας εδω και δύο χρόνια σε ενα κύκλο της ζωή μου εχω καβατζώσει μια 10αρα χαλαρά ( με την ζυγαριά μάλωσα και δεν τις μιλάω) και ναι δυστυχώς ειμαι στο σημείο που μάλλον οδευω προς την κατάθλιψη πρίν τη απόδοχή ή πριν τη λύση ….. εδω είμαστε να δούμε ……
    Η αλήθεια είναι οτι δε σε θυμάμαι τόσο μπουλούκα όσο λές, επίσης αλήθεια είναι οτι πλέον σε παίρνω αγκαλία και «χάνεσαι» μέσα…… ανυπομονώ να διαβάσω τη διαδρομή σου μέχρι το σημείο της επιτευξης του στόχους σου μπας και ξεστραβρωθω και εγω γιατί δεν ήμουν ποτε΄» τα πάχη μου τα κάλα μου » Φιλάκια πολλά !!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s